Σενάρια ...καταστροφής & προδοσίας... με δραματικές συνέπειες!

Οι προτάσεις της ΝΔ αλλά και η συνολική πολιτική κατάσταση θυμίζουν κρίσιμες περιόδους της ελληνικής ιστορίας (1893-1896, 1920-1922, κλπ). Δυστυχώς για άλλη μια φορά ο λαός βομβαρδίζεται από λαϊκιστικές προτάσεις που ακούγονται ωραίες… Αντίστοιχες ήταν και οι προτάσεις (για σταμάτημα της Μικρασιατικής εκστρατείας) της ενωμένης αντιπολίτευσης (θυμίζει την αντι-μνημονιακή σύμπνοια της εποχής…) το 1920. Ο λαός τότε την πάτησε… θα την ξαναπατήσει τώρα?

Ο Σαμαράς ήδη έχει κλείσει το «πεδίο της αναδιαπραγμάτευσης»… Θα πάρει μερικά «καθρεφτάκια» για τους «ιθαγενείς» (μείωση/περιορισμό στα χαράτσια της περιόδου) με αντάλλαγμα την περιθωριοποίηση της Ελλάδας (και ίσως και άλλων χωρών) στους θεσμούς και τις λειτουργίες της ΕΕ και της ΕΚΤ…. Η Μέρκελ το προωθεί συστηματικά! Ο ΓΑΠ είχε πει από τις αρχές του 2010 ότι διαφώνησε κάθετα σε περιορισμό των «δικαιωμάτων ψήφου» των χωρών που «εξόκειλαν».

Αυτό είναι το πραγματικό πεδίο της αντιπαράθεσης (μαζί με το ποιος θα πληρώσει τώρα και στο μέλλον) σε επίπεδο ΕΕ. Αυτό ίσως να εξηγεί και την υποτιθέμενη αργοπορία της Γερμανίας να δώσει λύσεις… Ίσως η Γερμανία θέλει να λύσει άλλα προβλήματα, μέσα από την ελληνική κρίση…περιορίζοντας ακόμα και την επιρροή της Γαλλίας στη "νέα" Ευρώπη...

Παλιότερα, ο Ανδρέας, η Γαλλία και γενικότερα η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία είχαν εμποδίσει την λειτουργία «διευθυντηρίου» στην ΕΕ… Σήμερα με την λογικής της «τιμωρίας των ασυνεπών χωρών» ετοιμάζεται η απόλυτη εγκαθίδρυση του. Έτσι αντί για «περισσότερη δημοκρατική Ευρώπη λαών και χωρών» θα έχουμε μια «αυταρχική Ευρώπη» με αφεντικά τους «ισχυρούς και πειθαρχημένους» και «παρίες-υπηρέτες» τους «φτωχούς και απείθαρχους», που φυσικά δεν πρόκειται να ξεφύγουν ποτέ από την κατάσταση αυτή, αφού οι δομές της ΕΕ και η μονεταριστική οργάνωση της δεν το επιτρέπουν…

Άρα, μήπως ο Σαμαράς και η ΝΔ έχουν ήδη εκχωρήσει τον θεσμικό ρόλο της χώρας στην ΕΕ, με αντάλλαγμα την «ασυμβίβαστη επικράτηση» τους, επενδύοντας στον λαϊκισμό της «αντίστασης στα μέτρα» και στο «λάθος»? Αυτό δεν έκανε και ο Κ. Καραμανλής με την κ. Μέρκελ και τον κ. Μπαρόζο? Αυτοί έκαναν τα «στραβά μάτια» για τα «greek statistics» και ο Κ. Καραμανλής αγόραζε πολιτικό χρόνο, μοιράζοντας μισθούς, δημόσια περιουσία (ΟΤΕ, Ολυμπιακή, ΕΛΠΕ, κλπ) και «προνόμια»?

Ας ελπίσουμε ότι ο ΓΑΠ ακολουθεί την πορεία της αντίδρασης σε αυτές της επιλογές. Ελπίζω επίσης το ΠΑΣΟΚ να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να μην παρασυρθεί από τις «σειρήνες» της αποφυγής του πολιτικού κόστους και των προσωπικών στρατηγικών. Επίσης ελπίζω ότι δεν θα την πατήσουν οι Έλληνες και δεν θα οδηγήσουν την χώρα, αλλά και την Ευρώπη σε μια ανεπανόρθωτη καταστροφή, που θα επηρεάσει το μέλλον όλων μας και τη φυσιογνωμία της χώρας για δεκαετίες … (όπως έκαναν το 1920...)

Χρειάζεται θάρρος και αλήθεια...

Η μεταρρυθμιστική πορεία της Κυβέρνησης έχει ατονήσει...και πολλές αλλαγές γίνονται με ένα βήμα μπρος και δυο πίσω (κλειστά επαγγέλματα, "Καλλικράτης" στο δημόσιο, κλπ) ή με κακοφωνία. Η ταύτιση μεγάλου τμήματος των μεταρρυθμίσεων με το μνημόνιο έχει οδηγήσει σε μια (τουλάχιστον) επικοινωνιακή αδυναμία να περάσουν ως κάτι θετικό στη κοινωνία.

Το μνημόνιο έχει περάσει ως "βραχνάς-αλυσίδα" που επιβάλουν οι δανειστές -λόγω των περικοπών/φόρων- και όχι ως εργαλείο συνολικής χρονοπρογραμματισμένης ανασυγκρότησης της χώρας.

Η παραγωγική αναδιάρθρωση δεν προχωράει ή δεν γίνεται εμφανής γιατί δεν υπάρχει δημόσιο (ΠΔΕ, ΕΣΠΑ) και ιδιωτικό χρήμα (δανεισμός, άμεσες επενδύσεις) σε παραγωγική-αναπτυξιακή κατεύθυνση, κλπ. Όλα αυτά μαζί με την "κοινωνική τρομοκρατία" των ΜΜΕ, την διεθνή καταστροφολογία και την (δυστυχώς) απαίτηση για "αίμα στην αρένα" φοροφυγάδων, ‘λαμογιών’ και επίορκων πολιτικών, έχουν οδηγήσει τον κόσμο σε απόγνωση, άρνηση, αδιαφορία, οργή...

Από την άλλη το "πολιτικό υποκείμενο" ΠΑΣΟΚ, είτε άγεται και φέρεται από την "πελατοκρατία" του παρελθόντος, είτε προσχωρεί με "λαγνεία" στον "μονόδρομο" του φιλελευθερισμού, είτε ταυτίζεται με ακραίες φωνές (και εγκαταλείπει το κάρο), είτε σιωπά φοβούμενο την λαϊκή δυσαρέσκεια ή για να διατηρηθεί στην εξουσία...

Πρόεδρε, χρειάζονται πρωτοβουλίες που δεν θα κινούνται μόνο από την κορυφή, ή από μια αστική ελίτ που οραματίζεται ένα καλύτερο μέλλον για τη χώρα. Χρειάζονται πρωτοβουλίες από την βάση (τύπου "Καταναλώνουμε ότι Παράγουμε") που θα γίνουν πλατιές και θα λειτουργούν ...ας πούμε ως "ομάδα κρούσης" σε πολιτικό και επικοινωνιακό επίπεδο.

Ο λαός χρειάζεται όχι απλά "πάτο στο βαρέλι", χρειάζεται ένα όραμα -που θα στηρίζεται σε βήματα που θα δει άμεσα και όχι σε λόγια για το μέλλον- που δεν θα περιγράφει απλά κάποιες ιδέες και αξίες, αλλά θα υποδεικνύει με ακρίβεια το πρότυπο κοινωνίας και οικονομίας που θέλουμε! Πρότυπο που πρέπει να είναι διακριτό, χωρίς επικοινωνιακές κορώνες "συνεννόησης", και απόλυτα διαφορετικό σε όρους ή περιεχόμενο (π.χ. εφεδρεία, ιδιωτικοποιήσεις, κλπ) από την δεξιά!

Το μεγαλύτερο πρόβλημα του προοδευτικού φίλου και μέλους του ΠΑΣΟΚ δεν είναι η άσκηση "φιλελεύθερων αναγκαστικών πολιτικών"... είναι η ρητορεία που εν πολλοίς δηλώνει αποδοχή/ταύτιση με αυτές αφήνοντας να εννοηθεί ότι είναι σωστές και κοινά αποδεκτές πολιτικές!

Απαιτείται ο κόσμος να μάθει σε ποια Ευρώπη κινούμαστε και πως αυτή η Ευρώπη χτίστηκε από το 1990 και μετά (με συνενοχή και της σοσιαλδημοκρατίας, ειδικά από το 1995 και μετά).... Αρκεί να θυμηθούμε την δήλωση του Ανδρέα Παπανδρέου μετά από Σύνοδο Κορυφής (στη Μαδρίτη) που είπε: "Είναι η πρώτη φορά που αισθάνθηκα πολύ μόνος... Τρέμω και φοβάμαι την Ευρώπη που χτίζουμε...θεσμοθετούμε την κοινωνία των 2/3...."

(Απλά η Ελλάδα συντήρησε την κοινωνία των ~3/3 με δανεικά...)

Στον αστερισμό της κ. Γεωργαντά

Ας δούμε τι μας είπε η κ. Γεωργαντά... Ποιο είναι το γεγονός. Ποιες είναι οι συνέπειες του. Ποιες είναι οι εκτιμήσεις της. Τι δεν μας λέει. Που είναι οι εντυπώσεις. Τι ρόλο παίζουν τα ΜΜΕ.

Γεγονός:

Το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης το 2009 ήταν ~12,1%. Το έλλειμμα των ΔΕΚΟ, που προστέθηκε στο έλλειμμα της γενικής Κυβέρνησης, ήταν ~2,5%. Έτσι το συνολικό έλλειμμα ήταν ~14,6%, όπως το ανακοίνωσε η EUROSTAT τον Φεβρουάριο του 2010 (με αυτό το έλλειμμα μπήκαμε στο μνημόνιο). Αυτό το έλλειμμα το αναθεώρησε η EUROSTAT σε 15,4% τον Φεβρουάριο του 2011.

Τι μας λέει η κ. Γεωργαντά:

Άρα η κ. Γεωργαντά αποδέχεται τα επιμέρους ελλείμματα! Δεν αμφισβητεί λοιπόν τα στοιχεία! Απλά μας ενημερώνει ότι η “πρόσθεση” τους σε ένα ενιαίο έλλειμμα έγινε χωρίς κάποιες ...μελέτες! Αυτή είναι όλη η δήλωση της κ. Γεωργαντά! (Τα υπόλοιπα είναι δικά της σενάρια, σκόπιμες πολιτικές εκτιμήσεις και προσεγγίσεις).

Τι δεν μας λέει η κ. Γεωργαντά:

Φυσικά δεν εξηγεί σε κανέναν... Θα άλλαζε κάτι αν γίνονταν οι μελέτες; Κέρδιζε τίποτα η χώρα αν γίνονταν αυτές οι μελέτες; ...Άρα κερδίζαμε κάτι ή είναι απλά μια επιστημονική/τεχνοκρατική διαφωνία στο εσωτερικό της ΕΛΣΤΑΤ ?

Προσοχή! Δεν αμφισβητεί τα επιμέρους στοιχεία! Δεν αμφισβητεί την πρόσθεση και ότι αυτή μπορούσε να γίνει νόμιμα! Αμφισβητεί απλά τον τρόπο (χωρίς μελέτες)!!!

Για το μνημόνιο:

Δυστυχώς οι Έλληνες έχουν “κοντή μνήμη”.

Στο μνημόνιο μπήκαμε επειδή είχαμε έλλειμμα 14,6% (δεν θα μπαίναμε αν ήταν 12,1%???...) ή επειδή είχαμε ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ μεγάλο έλλειμμα (6-7 φορές πάνω από τον προϋπολογισμό και 2,5+ φορές πάνω από ότι είχε πει η Κυβέρνηση της ΝΔ τέλη Σεπτέμβρη) με μεγάλη μείωση ανταγωνιστικότητας (από το 2004 μέχρι το 2008) και απότομη αύξηση του δημοσίου χρέους την 5ετία 2004-2008 ;;;

Προφανώς το άθροισμα των παραπάνω (και όχι μόνο το έλλειμμα) και η δυσπιστία στα στατιστικά στοιχεία μας (2007, 2008, 2009), οδήγησαν τις αγορές να μας δανείζουν με αυξημένα (μη βιώσιμο χρέος/κρίση δανεισμού) επιτόκια... που ΑΥΤΑ ΤΕΛΙΚΑ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΑΣΑΝ ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ!

Άρα το “έλλειμμα” ήταν απλά η αφορμή της αναξιοπιστίας! (είτε 12,1%, είτε 14,6% μικρή η διαφορά*). Η αιτία ήταν τα υψηλά επιτόκια που προκλήθηκαν από την τραγική (πραγματική) κατάσταση των ελληνικών δημοσιονομικών και της προοπτικής της οικονομίας (σε περίοδο διεθνούς ύφεσης και αστάθειας)...σε όλα τα επίπεδα!

Αν λοιπόν η ΕΣΥΕ (τότε) δεν δεχόταν τις υποδείξεις της EUROSTAT οι Ευρωπαίοι δεν θα έβλεπαν μια “τεχνοκρατική διαφωνία” περί μελετών... Θα θεωρούσαν ότι οι “μπαγαπόντηδες” Έλληνες, πάνε πάλι να την γλυτώσουν! Άρα καλώς δεχτήκαμε τις υποδείξεις γιατί έπρεπε να ανακτήσουμε πάνω απ' όλα την αξιοπιστία μας... ώστε να ΑΠΟΔΕΧΤΟΥΝ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΑΝΕΙΣΟΥΝ 109 δις.

ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Για τους Έλληνες ακαδημαϊκούς:

Το παράδειγμα της κ. Γεωργαντά είναι χαρακτηριστικό της νοοτροπίας των ελλήνων πανεπιστημιακών... στους οποίους η κ. Διαμαντοπούλου εμπιστεύτηκε ΠΛΗΡΩΣ τα ελληνικά ΑΕΙ-ΤΕΙ...

Είναι το χαρακτηριστικό παράδειγμα της πιο “σκληρής” και “πελατειακής” συντεχνίας που υπάρχει στη χώρα. Η συντεχνία που συνδυάζει τις εξουσίες της δικαιοσύνης, της Βουλής, της εκκλησίας, και της Κυβέρνησης μαζί!

Αφού, αποφασίζουν τα του “οίκου τους” (δαπάνες, έργα-επενδύσεις, προγράμματα, διαχείριση περιουσίας, κλπ), εκλέγονται μεταξύ τους (διορισμός, εξέλιξη, θέσεις ευθύνης), αξιολογούνται μεταξύ τους, είναι ΙΣΟΒΙΟΙ, επιλέγουν τους μεταπτυχιακούς τους και τους συνεργάτες τους μόνοι τους (το ΑΣΕΠ δεν έχει φτάσει ακόμα στα ΑΕΙ-ΤΕΙ), και (σε πρώτο επίπεδο) “δικάζονται” και μεταξύ τους (για να απολυθούν δικάζονται από ειδικό σώμα 3 ανώτατων δικαστικών και 2 πανεπιστημιακών-θα το αλλάξει αυτό στο νέο Πειθαρχικό Δίκαιο ο κ. Ραγκούσης)!

Όσοι εξ αυτών έχουν και τον τίτλο του χειρούργου ...είναι “το χέρι του Θεού” στη γη!

Αυτοί λοιπόν οι ακαδημαϊκοί είναι οι φορείς του κομματισμού, του νεποτισμού και της οικογενειοκρατίας στα ελληνικά ανώτατα ιδρύματα και είναι αυτοί που τα έχουν οδηγήσει στην απαξίωση και την παρακμή. (Οι φοιτητικές παρατάξεις, όπου δεν επιτελούν τον ρόλο τους, είναι απλά 'ορντινάτσες' τους... Σε καμία όμως περίπτωση δεν είναι η πηγή και ο φορέας του “κακού”).

Η κ. Γεωργαντά λοιπόν όσο ήταν Υπουργός ο κ. Παπακωνσταντίνου (που την διόρισε), δηλαδή αυτός που έκανε όλα αυτά τα “τρομερά” για τη χώρα...ΔΕΝ ΕΙΠΕ ΤΙΠΟΤΑ! (βόμεμα=σιωπή?)

Όταν ανέλαβε ο κ. Βενιζέλος πάλι δεν είπε τίποτα (οι καταγγελίες για την συμπεριφορά του Προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ δεν έχουν σχέση με τα στοιχεία και το μνημόνιο, είναι εσωτερικό θέμα νοοτροπίας και πνεύματος διοίκησης/συνεργασίας).

Τώρα, που ο νέος Υπουργός αποφάσισε να πάρει θέση για την εσωτερική δυσλειτουργία της ΕΛΣΤΑΤ εις βάρος της, η κ. Γεωργαντά “καρφώνει” τον τέως.... όχι τόσο για ότι έκανε πριν 1,5 χρόνο... αλλά γιατί δεν την “προστάτεψε” ώστε είτε να κερδίσει την “εσωτερική κόντρα”, είτε να μείνει στη θέση της!

Αυτή είναι η ουσία των καταγγελιών της : “Δεν με 'καλύπτεις/προστατεύεις', σε 'καρφώνω' ”.

Σε αυτούς τους ακαδημαϊκούς (είναι η πλειοψηφία που έχει σχέση με την εξουσία...οι υπόλοιποι είναι αντιεξουσιαστές της αριστεράς και όλοι μαζί είναι οι “διδάσκαλοι” του “μπάχαλου” στα ελληνικά ΑΕΙ-ΤΕΙ) έχει εμπιστευτεί το Σύνταγμα και η Πολιτεία την υλική, ερευνητική και πνευματική περιουσία της χώρας και τις νέες γενιές! Αλλοίμονο μας!

Για τα ελληνικά ΜΜΕ:

Εδώ τα πολλά λόγια είναι περιττά! Δώσε στα ελληνικά ΜΜΕ συνομωσία και πάρε τους ...τις άδειες. Ότι πιο αποπροσανατολιστικό, ότι πιο ατεκμηρίωτο, ότι πιο “πολιτικά” αστήρικτο κυκλοφορεί το αναπαράγουν και το κάνουν “είδηση”.

Αντί να εξηγούν και να αναλύουν, να συγκρίνουν και να επιχειρηματολογούν, παίρνουν κάθε “εντυπωσιακή μπαρούφα” και την κάνουν πηχυαίο τίτλο και μέσου αυτού ασκούν πολιτική!

Την τελευταία περίοδο η πολιτική τους επιλογή (ξεκάθαρα) είναι να πτωχεύσει η χώρα! Αυτό μπορούν να το πετύχουν μόνο αν σπάσουν τον δεσμό μεταξύ λαού και πολιτικής, και την εμπιστοσύνη μεταξύ πολιτών και Κυβέρνησης!

Το πρώτο το κάνουν από το 1995 (τουλάχιστον). Το δεύτερο το κάνουν συστηματικά από πέρυσι τον Αύγουστο (έκλεισαν χρόνο)...βλέποντας ότι ο ΓΑΠ ενδέχεται να σώσει τη χώρα... (Μερικοί μετάνιωσαν που έδιωξαν τον 'Κωστάκη'...πριν τελειώσει τη “δουλειά”)

Ως πότε θα τους ανεχόμαστε ;;;

(Είναι πιο επικίνδυνοι από τους πολιτικούς...γιατί πολλοί πολιτικοί χορεύουν/κυβερνούν στον “ρυθμό” που τους βαράνε τα media και τα αφεντικά τους!)

*Το μόνο που ΙΣΩΣ θα κέρδιζε η χώρα αν το έλλειμμα ήταν μικρότερο (κατά 2,5%) θα ήταν πιο “ήπια μέτρα” για φέτος. Δηλαδή ΙΣΩΣ να μην είχαμε τις αποκλίσεις του τελευταίου 6μηνου... Ούτε λόγος όμως ότι δεν θα είχαμε μνημόνιο ή μακροπρόθεσμο!

Τραγική η κατάσταση της ελληνικής δημοσιογραφίας...ακόμα πιο τραγική η στάση της δεξιάς!

Είναι τραγική η κατάσταση της ελληνικής δημοσιογραφίας, γεγονός που τροφοδοτεί και την τραγική «επικοινωνιακή τακτική» των κομμάτων της δεξιάς …που στην ουσία συνεχίζουν το "χάιδεμα αυτιών" και την "υποκρισία"... παρά την αλλαγή ηγεσίας (ΝΔ) ή την δήθεν υπεύθυνη στάση κατά την ψήφιση του μνημονίου (ΛΑΟΣ).

Επί μήνες χρυσοπληρωμένοι κοντυλοφόροι και αντιπολιτευόμενοι πολιτικοί κατηγορούσαν τον Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ ότι αδράνησε τους μήνες Νοέμβριο-Δεκέμβριο-Ιανουάριο και έτσι ξεκίνησε η «κούρσα» των “spread”…

Επίσης ταυτόχρονα με την κατηγορία για αδράνεια κατήγγειλαν την Κυβέρνηση και τον Παπακωνσταντίνου ότι περιγράφοντας την «κατάντια» της χώρας και της οικονομίας της ότι έδωσαν την αφορμή στους κερδοσκόπους να επιτεθούν…

Φυσικά δεν τους ενόχλησε πότε η «κατάντια», αλλά τους ενοχλεί αυτή να κατανοηθεί και φυσικά να δρομολογηθούν λύσεις.

Τώρα που αποκαλύπτεται ότι ο ΓΑΠ δεν άφηνε τον χρόνο να πάει χαμένος, αλλά κινούνταν προς τρεις κατευθύνσεις ταυτόχρονα, φωνάζουν.

Η Κυβέρνηση έκανε 3 απλά πράγματα εκείνη την περίοδο:

Εξηγούσε την πραγματική κατάσταση της οικονομίας, των δημοσίων οικονομικών, της κρατικής διοίκησης και της μη ανταγωνιστικής παραγωγικής βάσης της χώρας, τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό προκειμένου να καταλάβουν τόσο οι πολίτες, όσο και οι ξένοι ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο ταμειακό και ότι δεν θα ήταν δυνατό μόνο με περιστολή δαπανών και «σκληρά μέτρα» (που ζητούσαν επίμονα οι Ευρωπαίοι) να λυθεί η «ελληνική κρίση».

Ταυτόχρονα ήταν σημαντικό οι Έλληνες πολίτες να καταλάβουν ότι θα ακολουθούσε μια μεγάλη περίοδος που η χώρα θα βρισκόταν κάτω από «επιτήρηση» (για αυτό και τα περί περιορισμού της εθνικής κυριαρχίας) προκειμένου να γίνουν αυτές οι αλλαγές και ότι μαζί με το «πακέτο» των χρημάτων «στήριξης» θα υπάρχει και πακέτο «μέτρων προσαρμογής» (εσωτερική υποτίμηση), προκειμένου η Ελλάδα να αποδείξει στους εταίρους και τους λαούς τους, ότι δεν θα πάρουμε δανεικά και αγύριστα…

Η γερμανική «medioκρατία» έπαιξε κομβικό ρόλο στην προπαγάνδα κατά του ελληνικού λαού για να κάνει σαφές το μήνυμα προς την ηγεσία και το λαό μας…

Προσπαθούσε να πείσει την Ευρωπαϊκή Ένωση και κυρίως τους Γερμανούς, ότι χρειάζεται μια «συνολική λύση» για το ελληνικό πρόβλημα που θα χρειαστεί βάθος χρόνου και σταθερή χρηματοδότηση (μηχανισμός στήριξης), γιατί οι πραγματικές αλλαγές είναι οι μεταρρυθμίσεις και η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας που θέλουν χρόνο.

Αν αυτός ο χρόνος με τις αναγκαίες πιστώσεις δεν υπήρχε τότε ο «αδύναμος κρίκος Ελλάδα» θα ήταν αφορμή για γενικευμένες επιθέσεις στο € και αυτό θα ήταν επικίνδυνο για όλους… συνεχώς και μακροπρόθεσμα (ως ντόμινο).

Η Γερμανία άργησε να το καταλάβει …και για αυτό δεν απεφεύχθη το μοιραίο!

Τέλος έπρεπε να βρει τις αναγκαίες πηγές χρηματοδότησης για να συγκεντρωθεί το τεράστιο ποσό που χρειαζόταν η χώρα. Τα ποσό που μας έδωσε/δίνει το ΔΝΤ είναι το μεγαλύτερο στην ιστορία του Οργανισμού και ο συνολικός διακανονισμός ένας από τους «φιλικότερους» που έχει πετύχει χώρα…

Αναρωτιέμαι λοιπόν έπρεπε ή δεν έπρεπε ο ΓΑΠ να συνομιλεί «μυστικά» με το ΔΝΤ και να «εκμεταλλευτεί» την σχέση του με τον Στρος Καν?

Έπρεπε ή δεν έπρεπε να εξηγεί στους Ευρωπαίους ότι δεν φτάνει μόνο η λιτότητα, αλλά και μια σειρά μέτρων που κατά την εφαρμογή τους η Ελλάδα θα έπρεπε να είναι εκτός αγορών?

Έπρεπε ή δεν έπρεπε να εξηγήσει και στον ελληνικό λαό –ομαλά– ποια είναι τα πραγματικά προβλήματα και πόσες αλλαγές/θυσίες χρειάζονταν?

Αυτά μπορούσαν να γίνουν σε μια-δυο εβδομάδες? Μπορούσαν να γίνουν όλα δημόσια??

Οι ίδιοι «συστημικοί» κοντυλοφόροι δεν κατηγορούν τον ΓΑΠ ότι οι δηλώσεις του «εκτίναξαν» τα spread? Αλήθεια που θα ήταν τα spread, οι καταθέσεις των τραπεζών και συνολικά η ελληνική οικονομία αν ο ΓΑΠ έλεγε τον Δεκέμβρη μετά τη Σύνοδο Κορυφής: «…συζητάω με τον Στρος για να δούμε πόσα λεφτά χρειαζόμαστε και πότε θα τα πάρουμε και με τους Ευρωπαίους για να δούμε για πόσο διάστημα και με τι τόκους/όρους θα μας δανείσουν… σε 2-3 μήνες θα έχουμε καταλήξει….»

Θα υπήρχε σήμερα οικονομική δραστηριότητα, λαϊκές καταθέσεις και σχετικά ομαλή κοινωνική ζωή, τουρισμός, κλπ ή θα είχαμε πανικό στις τράπεζες …και τα supermarket και κοινωνικό χάος?

Είναι γελοίο και ανεύθυνο αυτό που κάνουν οι Έλληνες δημοσιογράφοι!

Ποιο ανεύθυνο είναι αυτό που κάνει η Ελληνική δεξιά που μας οδήγησε σε αυτή την τραγική κατάσταση και ακριβώς επειδή δεν ήξερε και δεν μπορούσε να τη χειριστεί …εξαφανίστηκε!

Ποιος «καταλληλότερος» ήταν σε θέση να διαπραγματευτεί με όλους τους ηγέτες του κόσμου… όταν οι μόνες διεθνείς σχέσεις που «διαμόρφωνε» ήταν με την «διεθνή κουζίνα»…?

Τέλος ας καταλάβουν οι έλληνες ότι οι κάθε λογής διασκεδαστές τους… πρώτα δουλεύουν για τα αφεντικά τους…. και μερικά από αυτά είναι Γερμανοί!

Ας αναρωτηθούν λοιπόν ποιοι επιχειρηματίες θέλουν να αποτύχει η χώρα και γιατί (αποτυχία = ξεπούλημα πλούτου + διαρκής ομηρία των εργαζόμενων) και θα καταλάβουν το ύφος και το στόχο κάθε
"αποκάλυψης"!

Περί φόρων...

Είναι προφανές ότι χρειάζονται δραματικές αλλαγές στο φορολογικό σύστημα. Αλλαγές που στην ουσία να το "στήνουν" από την αρχή. Σε ότι αφορά τα κλιμάκια, τους συντελεστές, κλπ, πρέπει να διαμορφωθούν με δίκαιο τρόπο...
Αυτό σημαίνει περισσότερα κλιμάκια, ειδικά στην κατηγορία από 12.000 μέχρι 30.000 €. Π.χ. δεν είναι δυνατόν κάποιος μισθωτός ή ειλικρινής επαγγελματίας με εισόδημα 14.000 € και 1 παιδί να πληρώνει τον ίδιο αναλογικά φόρο με κάποιον που έχει εισόδημα 28.000 € και επίσης 1 παιδί.

Άρα θα πρότεινα τα κλιμάκια στη χαμηλή κατηγορία να γίνουν 4:
12.001-15.000 ---> 12-14%
15.001-20.000 ---> 16-18%
20.001-25.000 ---> 20-22%
25.001-30.000 ---> 24%
Οι συντελεστές είναι ενδεικτικοί ...αν και νομίζω ότι θα πρέπει να ισχύσει ο μεγαλύτερος για κάθε κατηγορία, με εξαίρεση ίσως την πρώτη.
Επίσης νομίζω ότι δεν πρέπει να ανατραπεί η πολιτική για μείωση τους μέχρι το 2013.

Σε ότι αφορά την κλίμακα από 30.001-75.000 το να υπάρχουν περισσότερα κλιμάκια δεν είναι ιδιαίτερα κρίσιμο. Αν και το ποιο δίκαιο θα ήταν για κάθε 5.000€-10.000€ να υπάρχει διαφορετικό κλιμάκιο.

Σίγουρα όμως χρειάζεται διαφορετική αντιμετώπιση για όσους έχουν εισοδήματα 70.001-90.000 € (συντελεστής 45%), αλλά και για όσους έχουν πάνω από 90.001 € (προτείνω συντελεστή 49%), ανεξάρτητα από την προέλευση αυτών των εισοδημάτων.

Τέλος σε ότι αφορά τα αφορολόγητα όρια...

Η πρόταση μου είναι το αφορολόγητο όριο, αλλά και η κλίμακα να τιμαριθμοποιείται υποχρεωτικά κάθε 2 χρόνια τουλάχιστον.

Το αφορολόγητο όριο πρέπει να αυξηθεί για τους μισθωτούς στις 13.500€ (τουλάχιστον).

Επίσης για τους μισθωτούς με εισοδήματα από το αφορολόγητο μέχρι το ύψος των 30.000 € προτέινω το αφορολόγητο να αυξάνεται κατά το 25% (λίγο περισσότερο από τον ΦΠΑ που θα πλήρωναν αν δεν έπαιρναν απόδειξη) του κόστους των αποδείξεων που προσκομίζουν.

Για τους μισθωτούς με εισόδημα 30.001-60.000 € προτείνω το αφορολόγητο να αυξάνει -πέραν του ποσού βάσης- κατά το 35% του ύψους των αποδείξεων που προσκομίζουν. (Π.χ. 13.500+1.050€ για κάποιον που προσκομίζει αποδείξεις αγαθών-υηρεσειών ύψους 3.000€).

Αντίθετα για όσους μισθωτούς έχουν εισόδημα πάνω από 60.001€ προτίνω όλο το αφορολόγητο (δηλαδή χωρίς ποσό βάσης) να εξαρτάται από τις αποδείξεις που προσκομίζουν και να φτάνει στο 75% του ποσού των αποδείξεων αυτών.

Σε αντίθεση με τους μισθωτούς προτείνω για τους ελέυθερους επαγγελματίες το αφορολογήτο να εξαρτηθεί σε ΟΛΕΣ τις κλίμακες από το ύψος των αποδείξεων που προσκομίζουν. Μάλιστα αυτό προτείνω να γίνει αντιστροφα από ότι στους μισθωτούς.

Για όσους δηλώνουν εισόδημα μέχρι 45.000€ το αφορολόγητο όριο να ισούται με το 75% του ύψους των αποδείξεων που προσκομίζουν.
Ενώ για όσους έχουν εισόδημα πάνω από 45.001 το αφορολόγητο όριο να ισούται με το 35% του ύψους των αποδείξεων που προσκομίζουν.

Σε ότι αφορά τα προστατευόμενα τέκνα προτείνω να ισχύουν κανονικά οι προσαυξήσεις για όσους εμπίπτουν στο "σταθερό" αφορολόγητο όριο. Αντίθετα όπου διαμορφώνεται "ατομικό" αφορολόγητο όριο (κυμαινόμενο με βάση τις αποδείξεις) τότε οι προσαυξήσεις του αφορολόγητου λόγω προστατευόμενων μελών προτίνω να ισχύουν μέχρι το ύψος που το αυτό το "νέο" αφορολόγητο όριο δεν ξεπερνάει το 75% του συνολικού φορολογητέου εισοδήματος.

Κλείνοντας σε σχέση με τις αποδείξεις νομίζω ότι σε αυτές που θα δικαιολογούν απαλλαγή φόρου, πρέπει να περιλαμάνονται όλες οι καταναλωτικές δαπάνες αγαθών-υπηρεσειών, με εξαίρεση τα έξοδα τηλεφωνίας-internet-συνδρομητικής τηλεόρασης, τα είδη διατροφής (νωπά ή συσκευασμένα/κατεψυγμένα, κλπ) που αγοράζονται σε σουπερ-μάρκετ και υπερ-αγορές, οι αποδείξεις από αλυσίδες cash&carry, που υποτίθεται ότι απευθύνονται σε επαγγελματίες, και οι δαπάνες νυχτερινών κέντρων/εκδηλώσεων και αγοράς σκαφών/εξαρτημάτων αναψυχής.

Όλες οι υπόλοιπες δαπάνες και κυρίως όσες σχετίζονται με ενοικίαση σπιτιών, αγορές τροφίμων που αγοράζονται από παντοπωλεία, κρεωπολεία, οπωροπωλεία, ψαράδικα, ψιλικατντζίδικα, mini-market, αγορές από περίπτερα (να μπουν ταμειακές), έξοδα για υπηρεσείες από γιατρούς, δικηγόρους, μηχανικούς, συμβολαιογράφους, διδασκαλία μαθημάτων κάθε είδους, αγορά ρούχων-υποδημάτων, ηλεκτρικών-ηλεκτρονικών συσκευών, δαπάνες για κάθε λογής οικοδομικές εργασίες εσωτερικών και εξωτερικών χώρων-κήπων(μελέτη-κατασκευή-συντήρηση-επισκεύη), υπηρεσείες/είδη αισθητικής-γυμναστικής-κομμωτικής, έξοδα για είδη δώρων-γάμων-ποτά-ζαχαροπλαστεία-καφετέριες-ταχυφαγεία, έξοδα για μετακινήσεις (ταξί, αεροπλάνα, κλπ), θα πρέπει να συμμετέχουν στην διαμόρφωση του αφορολόγητου ορίου... (και όχι απλά κάποιας φοροαπαλλαγής, όπως ίσχυε παλιότερα)

Η αλήθεια είναι...

Η 3η Σεπτέμβρη 2009 αφετηρία της αναγέννησης. Το πολιτικό προσωπικό του «χτες»… “εμπόδιο” για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. του «αύριο»…

Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα "ΠΑΤΡΙΣ" στις 3/9/2009

Καθημερινά οι πολίτες της πόλης και του Νομού μας, αλλά και της χώρας ολόκληρης βομβαρδίζονται από ειδήσεις και πληροφορίες που περιγράφουν ένα προβληματικό παρών και ένα πιο δυσοίωνο μέλλον. Ειδήσεις που μιλούν για εντεινόμενη, τουλάχιστον στην Ελλάδα, κρίση στην οικονομία, αλλά και για μεγάλους κινδύνους για τον καθένα μας από την «επέλαση» του ιού της γρίπης. Μέσα σε αυτό το σκηνικό κάθε πολίτης, κάθε εργαζόμενος, κάθε επαγγελματίας νοιώθει απροστάτευτος. Νοιώθει μόνος, αφού έχει καταρρακωθεί στην συνείδηση του κάθε τι συλλογικό, κάθε τι πολιτικό, κάθε τι το οποίο θα μπορούσε να διαμορφώσει καλύτερες συνθήκες για όλους.

Η Νέα Δημοκρατία με την πολιτική της επιτείνει όλα αυτά τα προβλήματα, επιδιώκοντας συστηματικά όλο και περισσότεροι πολίτες να είναι πιο ανίσχυροι οικονομικά, περιθωριοποιημένοι πολιτικά και υποταγμένοι-παθητικοί θεατές των επιλογών, κάθε μορφής ασύδοτης, μικρής ή μεγάλης, εξουσίας.

Η Νέα Δημοκρατία, πιστή στην φιλοσοφία της δεξιάς καλλιεργεί τον ατομισμό, το βόλεμα και την εξαγορά συνειδήσεων. Ικανοποιημένος, έστω και προσωρινά φαντάζει να είναι μόνο όποιος συναλλάσσεται με τον «γαλάζιο» κομματάρχη της περιοχής του ή όποιος μετέχει στο «πλιάτσικο» του δημόσιου τομέα και των δημόσιων αγαθών.

Αγαθά που για τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι περιούσια της χώρας και του λαού που πρέπει να τίθεται στην υπηρεσία όλων. Αλλά προορίζονται, είτε για χάρισμα προς τους υμετέρους, είτε για τυχοδιωκτικά «εκλογικά ρουσφέτια», είτε για πούλημα προκειμένου να καλυφθούν οι μαύρες τρύπες της –εσκεμμένα– άστοχης οικονομικής πολιτικής τους.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. σήμερα, είναι το μοναδικό πολιτικό κόμμα που σε κάθε παρέμβαση του, αλλά και διαχρονικά από την ίδρυση του, φέρνει στο επίκεντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, τον πολίτη και τα δικαιώματα του. Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου είναι ο μοναδικός πολιτικός, που δηλώνει ξεκάθαρα ότι η πολιτεία οφείλει να είναι αρωγός κάθε έλληνα και προστάτης των πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών δικαιωμάτων του. Είναι ο πολιτικός που συνεχίζει την παράδοση των «Παπανδρέου» και της μεγάλης αριστερής δημοκρατικής παράταξης.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ο «Γιώργος» δεν μιλάει απλά για «εγγυημένο εισόδημα» προς όλους ή για «ευαίσθητη» κοινωνική πολιτική. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. μιλάει για εγγυημένη ποιότητα ζωής. Ποιότητα ζωής που περιλαμβάνει την σταθερή και δίκαια αμειβόμενη εργασία, την υψηλού επιπέδου δημόσια παιδεία, την έγκαιρη και σύγχρονη αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας, το ποιοτικό αστικό περιβάλλον, με έργα για περισσότερο πράσινο και ασφαλέστερες και πιο οικονομικές μετακινήσεις.

Ο Γιώργος Παπανδρέου μιλάει συνολικά για ένα άλλο πρότυπο ανάπτυξης και ένα άλλο μοντέλο αναδιανομής του πλούτου που παράγεται στη χώρα. Αυτή η πολιτική περνάει μέσα από την ενίσχυση και τον εκσυγχρονισμό του κράτους, την αποκέντρωση των πόρων και των εξουσιών και την ενδυνάμωση της λαϊκής συμμετοχής. Δηλαδή μέσα από μια άλλη πολιτική πραγματικότητα, που θα απέχει δραματικά από την «παραπολιτική-κουτσομπολίστικη» «πραγματικότητα» των δελτίων των ‘8’.

Ο πολίτης όμως παραμένει δύσπιστος. Παραμένει διστακτικός. Παρακολουθεί και δεν δρα ή αντιδρά ώστε να φανεί με αδιαμφισβήτητο τρόπο η ανατροπή που έρχεται. Εμπόδιο σε αυτή την πορεία είναι –σε μεγάλο βαθμό- τα ποικιλώνυμα συμφέροντα, κυρίως οικονομικά-μιντιακά που βολεύονται με την υπάρχουσα πολιτική αδράνεια, οικονομική ανισότητα και κοινωνική περιθωριοποίηση. Συμφέροντα που εκπέμπουν διαρκώς το μήνυμα: «…όλοι το ίδιο είναι…», «…τα πράγματα μπορούν να πάνε μόνο προς το χειρότερο…», «… η χώρα χρειάζεται ισχυρή συγ-κυβέρνηση που θα δώσει επώδυνες λύσεις για όλους…».

Βασική τους επιδίωξη να διαιωνίζουν αυτή την κατάσταση, ανεξάρτητα από την εναλλαγή Κυβερνήσεων. Έτσι η ρήση του «Γιώργου»: «…θέλουμε αλλαγή πολιτικής και όχι απλά αλλαγή Κυβέρνησης…» περιγράφει ανάγλυφα τον πολιτικό-δημοκρατικό στόχο του ΠΑΣΟΚ. Στόχος που μαζί με το νέο κοινωνικό μοντέλο και το μοντέλο πράσινης (εθνικής) ανάπτυξης αποτελούν μια σύγχρονη εκδοχή των αρχών της Διακήρυξης της 3^ης του Σεπτέμβρη.

Από την άλλη όμως μεγαλύτερο πρόβλημα για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. –και ανάχωμα στο «ποτάμι της λαϊκής στήριξης»- αποτελεί μέρος του πολιτικού προσωπικού του, που ανέχεται ή που συναλλάσσεται με τον κάθε λογής οικονομικά ισχυρό σε κεντρικό ή τοπικό επίπεδο. Το πολιτικό προσωπικό που αντλεί την δύναμη του όχι από το έργο του, την λαϊκή-κοινωνική λογοδοσία και τον δημόσιο έλεγχο, αλλά από την πρόσβαση του στις τηλεοράσεις και τα εξώφυλλα των εφημερίδων.

Το πολιτικό προσωπικό που στηρίζει την πολιτική του καριέρα, στην οικονομική του επιφάνεια ή που αξιοποιεί την πολιτική του θέση για την διεύρυνση των προσωπικών και οικογενειακών επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων. Πολιτικό προσωπικό, στην κεντρική πολιτική σκηνή ή την αυτοδιοίκηση, που αντί να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον και να στέκεται αλληλέγγυο στην ανέχεια, τις ανάγκες και τα προβλήματα των πολιτών, αρέσκεται στην συγκέντρωση πλούτου, μέσα από αδιαφανείς πολυποίκιλες επιχειρηματικές κοινοπραξίες.

Προσωπικό που αντί να ενισχύει με πρωτοβουλίες και δράσεις το κοινωνικό έργο των θεσμών που υπηρετεί συμμετέχει ως manager-διαπραγματευτής σε επιχειρηματικά deals (π.χ. ποδοσφαιρικών σωματείων) ή σε επιχειρήσεις real estate (αξιοποιώντας κάθε είδους πληροφόρηση που έχει).

Είναι προφανές ότι αυτό το πολιτικό προσωπικό δεν μπορεί να υπηρετήσει τον λαό, δεν μπορεί να υπηρετήσει το όραμα του Γιώργου Παπανδρέου και τις ιδρυτικές αξίες του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος. Είναι ένα πολιτικό προσωπικό που δεν δίνει την «μάχη του ΠΑΣΟΚ» ή ακόμα χειρότερα μάχη «για το ΠΑΣΟΚ». Είναι ένα «προσωπικό» που έρχεται από το χτες και υπηρετεί τις αξίες και τις ιδέες του χτες, που έφεραν την πραγματική δεξιά στην εξουσία. Επιβάλλεται να φύγει από το προσκήνιο, μαζί με τις πολιτικές και τα συμφέροντα που υπηρέτησε και συνεχίζει να εξυπηρετεί.

Μόνο έτσι, το ΠΑ.ΣΟ.Κ., ένα κίνημα που αντλεί την δύναμη του από τους μη προνομιούχους και τους ανθρώπους του μεροκάματου, της πνευματικής δημιουργίας, τους εργάτες της γης, τους νέους, τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και επαγγελματίες και όχι από τα ολιγοπώλια, τις franchise πολυεθνικές και τους επιχειρηματικούς κολοσσούς, μπορεί να συνεχίσει και να εντείνει την προσπάθεια του για την «νέα» πραγματική αλλαγή, χωρίς «προσωπικότητες» βαρίδια και χωρίς πισωγυρίσματα...!

Σε αυτή την προσπάθεια του ΠΑ.ΣΟ.Κ., σε αυτή την κρίσιμη για την οικονομία και την κοινωνία καμπή επιβάλλεται να παίξουν ενεργό ρόλο τα στελέχη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. που υπηρετούν με αξιοπρέπεια και ανιδιοτέλεια τον συνδικαλισμό, την τοπική αυτοδιοίκηση, τον ερασιτεχνικό αθλητισμό, τον πολιτισμό και κάθε άλλη μορφή συλλογικής δράσης και κοινωνικής παρέμβασης.

Επιβάλλεται να ενεργοποιηθούν –χωρίς λαϊκισμούς ή με προφανή προσωπικά κίνητρα–υπηρετώντας γνήσια τους θεσμούς που εκπροσωπούν αλλά και τις ιδέες του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Επιβάλλεται να έρθουν στο προσκήνιο υπηρετώντας τις πολιτικές που πρεσβεύει ο Γιώργος Παπανδρέου, τον λαό και την πατρίδα.

Συνεπώς, ας σταματήσουν πολλοί –που κατέχουν εξουσία ή όχι– τα μεγάλα λόγια και τα αλλότρια ενδιαφέροντα-έργα και ας υλοποιήσουν πολιτικές που ενισχύουν την κοινωνική συνοχή και υπηρετούν την διαφάνεια και την δημοκρατία. Ας στρατευτούν με τα οράματα της 3^ης του Σεπτέμβρη για μια νέα αλλαγή και για μια μεγάλη λαϊκή εκλογική νίκη.

Πετράκης Γ. Εμμανουήλ

- τ. μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του

Εθνικού Συμβουλίου της Ν. ΠΑ.ΣΟ.Κ.

- μέλος Τ.Ο. Νοτίων Συνοικιών Ηρακλείου