Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2009

Ανασχηματισμός ? !

Ο Καραμανλής έδωσε το μήνυμα: Η πολιτική δεν αλλάζει! Απλά αναμορφώνουμε λίγο το περιτύλιγμα και την "βιτρίνα".

Ταυτόχρονα έκλεισε το μάτι στο "μεταπρατικό" κατεστημένο της χώρας, αφού έβαλε "δικό τους" στο ΥΠ.ΟΙ.Ο. Σε λίγο καιρό η "ομάδα του Ε.Β.Ε.Α." θα ξαναχτυπήσει τους εργαζόμενους-εμποροϋπαλλήλους.

Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο και προς τους θιασώτες της φιλελεύθερης λαίλαπας (από τον Μητσοτάκη ...μέχρι τις Βρυξέλες, το Μόναχο, τη Ρώμη και το Παρίσι...)

Όλοι οι σχεδιασμοί της δεξιάς και της οικονομικής ολιγαρχίας παραμένουν ακλόνητοι!

Παράλληλα το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο και για τα ζητήματα "τάξης = αστυνομικής ασυδοσίας". Την ευθύνη της ΕΛ.ΑΣ. ανέλαβε "νομικός που λοιδορεί δικαστές" και που υπερασπίζεται "κάθε καρυδιάς καρύδι". Ο "ακαδημαϊκός" Παυλόπουλος ήταν πολύ "ευγενής" και "δημοκράτης" για την "χωροφυλακή" που αναβιώνει στην χώρα!

Σε ότι αφορά τα "εξωτερικά" και εκεί το μήνυμα ήταν σαφές. "Αστερόεσσα περιμένουμε τις νέες εντολές σου", έως τότε "παρακολουθούμε και προβληματιζόμαστε"...

Τέλος, στα ζητήματα (μοντέλου) «ανάπτυξης», περιβάλλοντος και υποδομών… «τα ζώα μου αργά». Όλα βαίνουν καλώς, «ιδιωτικοποιουμένα», «διαλυόμενα» και αδιάφορα!

Συν-έλληνες, "γρηγορείτε" για να φύγουν γρήγορα! Είναι απλά μια κλίκα νομής εξουσίας και διανομής του δημόσιου και εθνικού πλούτου, (άϋλου, υλικού και μελλοντικού), όπως ήταν πάντα η δεξιά!

Να φύγουν πριν κάνουν και άλλο κακό στην χώρα και τον λαό μας!

Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2008

Ουστ!

* Δημοσιεύτηκε ως σχόλιο στο άρθρο: "Άδειασε Ρουσόπουλο, ταφόπλακα σε Προανακριτική" της ηλεκτρονικής έκδοσης της εφημερίδας "ΤΑ ΝΕΑ".


Είναι τραγικό! Υπάρχουν ακόμα πολίτες που νομίζουν ότι η ΝΔ και ο Καραμανλής πίστεψαν πότε, όσα έλεγαν το 2000 και το 2004?

Ποτέ δεν τα πίστεψαν! Ένα προσωπείο ήταν για να γίνουν αρεστοί. Το ίδιο προσωπείο με μπόλικη «αμερικανιά» και σκανδαλολογία είχε φορέσει και ο Μητσοτάκης. Μετά είδαμε το 0+0=14% στις αυξήσεις...

Η διαφορά είναι ότι τώρα μας κυβερνά αυτός που ο Μητσοτάκης δεν θα του έδινε ούτε Υφυπουργείο και που έγινε Πρόεδρος κόμματος/Πρωθυπουργός, χωρίς να έχει διοικήσει ούτε την κουζίνα του!

Η δεξιά είναι πάντα ίδια. Όταν μάλιστα είναι και ανίκανη (ως φυσικά πρόσωπα) έρχεται η επιτήρηση και η πτώχευση (2 σε 1!, μόνο ο Alogosk-office μπορούσε να το καταφέρει αυτό, εκτός και εάν "επλανήθη" από το Γενικό Λογιστήριο και τον Αλ Μούνια).

Σε ότι αφορά τα σκάνδαλα (SIEMENS, ομόλογα, Ζαχόπουλου) ΟΛΑ τα κουκούλωσε η ΝΔουλα.... Σε Αμερική και Γερμανία έχουν ρίξει τρελά πρόστιμα και εδώ γαλάζια δικαιοσύνη και "πλανημένη" Κυβέρνηση σιωπούν!

Αν όντως υπήρχε και το παραμικρό πολιτικό όφελος για τη ΝΔ από την εμπλοκή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (Τσουκάτου και Σία) το θέμα θα είχε προχωρήσει. Αλλά μάλλον ο "θησαυρός ήταν άνθρακες" ...και με την εμπλοκή της ΜΑΥΟ και άλλων "γόνων" η γνωστή "γκαντεμο-οικογένεια" μάλλον, θα άλλαζε χώρα μαζί με την μισή Κυβέρνηση! (τώρα απλά θα ανασχηματίσει την μισή Κυβέρνηση).

Ειρωνεία! Η "Κυβέρνηση του κουκουλώματος" δίνει επικοινωνιακή (μόνο) μάχη με τους "κουκουλοφόρους". Ας κοιτάξουν στον καθρέφτη ...και για τα 2!

Η λύση είναι να φύγουν μπας και γλιτώσουμε την πτώχευση, μπας και μας πάρουν σοβαρά στην Ευρώπη. Στα ίδια χάλια ήταν η οικονομία και το 1993 και ευτυχώς μέχρι το 1997 μαζεύτηκε και μέχρι το 2001 γίναμε Ευρώπη (με όλη την σημασία που είχε τότε αυτή η λέξη).

Σήμερα προφανώς δεν θέλουμε να είμαστε "Ευρώπη" των Σαρκοζί, Μέρκελ, Μπερλουσκόνι, Καραμανλή και του 65ωρου.

Αναρωτιέμαι, γιατί όλοι αυτοί και τα «παπαγαλάκια» τους, αναρωτιούνται (προφανώς μάλλον αγωνιούν, γιατί ξέρουν ότι φταίνε) για τη "τυφλή" βία των 15χρονων?

Σε 2-3 χρόνια, αν συνεχίσουν έτσι...η βία θα αλλάξει ηλικία, αγγίζοντας τους 40άρηδες και τους "οικογενειάρχες" και θα αποκτήσει (τότε) και στόχο και λογική!

Ουστ! όσο αντέχουμε και όσο ...προλαβαίνετε!

Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2008

Τι (ξαφνικά...) συνέβη;

-δημοσιεύτηκε ως σχόλιο, σε δημοσίευμα, της ηλεκτρονικής έκδοσης, της εφημερίδας "ΤΑ ΝΕΑ".


Τα πράγματα είναι απλά, αλλά για να αναλυθούν επιβάλλεται να αποδεχτούμε δυο αξιώματα


1. Το μόνο που μπορεί να διασφαλίσει την αμαλή λειτουργία μιας κοινωνίας και την πρόοδο μιας χώρας είναι η δημοκρατία και η συνειδητή συμμετοχή του λαού στην άσκηση των δικαιωμάτων του, στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων του και στη λήψη των αποφάσεων.


2. Ο μοναδικός δρόμος για την υλοποίηση όλων αυτών περνάει μέσα από τα πολιτικά κόμματα των πολιτών και την (πραγματική) συνταγματική δημοκρατία.


Εμπόδιο και στα δυο είναι η οικονομική εξουσία. Η οικονομική εξουσία δεν θέλει να ισχύει το πρώτο και επιχειρεί να το πετύχει λοιδορώντας, εξαγοράζοντας η' ισοπεδώνοντας το δεύτερο και τους θεσμούς συμμετοχής-συνδικαλισμού (που το περιβάλουν).


Το "παιχνίδι" που παίζεται στη χώρα (και διεθνώς, βλ. Ιταλία, Γαλλία, κλπ) την τελευταία 15ετία είναι αυτό. Κηρίαρχοι συντελεστές στην επίτευξη των στόχων (περιορισμός του δημόσιου-κοινωνικού ελέγχου) της οικονομικής εξουσίας είναι οι μεγαλο-δημοσιογράφοι και οι συμβιβασμένοι-εξαρτημένοι πολιτικοί.


Το δύσκολο έργο του λαού είναι να εντοπίσει τόσο τον λαδωμένο δημοσιογράφο, όσο και τον εξαρτημένο πολιτικό. Αυτό είναι δύσκολο γιατί υπάρχει μια συμπαιγνία! Ο δημοσιογράφος και τα αφεντικά του ισοπεδώνουν την πολιτική με μηδενισμούς και αφορισμούς και παράλληλα αναδεικνύουν-ανακυκλώνουν καμιά 50αρια πολιτικούς στα παράθυρα συζητωντας επιφανειακά και ανούσια...χωρίς να εμβαθύνουν στις ιδέες ή τις προτάσεις των κομμάτων τους.


Στόχος τους δεν είναι η αποκάλυψη της αλήθειας ή αναζήτηση αιτιών και λύσεων, αλλά απλά η υπουργοποίηση συγκεκριμένων πολιτικών, που θα διασφαλίσουν τον φαύλο κύκλο της νομής εξουσίας και της κατανομής της πίτας ...που συντηρεί όλο το σύστημα. [Η εκπομπή "Ανατροπή" γενικά, και όσα είπε ο κ. Καψής ειδικά στον Κ. Σκανδαλίδη για το ποιοι θα είναι η ηγετική ομάδα του ΓΑΠ που θα κυβερνήσει είναι γλαφυρό δειγμα της αγωνίας τους και ...των εσωκομματικών επιλογών τους]


Ο ΓΑΠ λοιπόν (για τον οποίο γίνεται αυτή η κουβέντα) δεν παίζει με τους κανόνες του παιχνιδιού τους. Δεν έχει επιλέξει τους Υπουργούς που θέλουν. Αναδεικνύει πολιτικές που δεν θέλουν και φέρνει στο προσκήνιο ιδέες που είναι επικύνδινες για το σύστημα τους.

Δεν μιλάω φυσικά για το καπιταλιστικο σύστημα (το ΠΑΣΟΚ δεν έχω την αίσθηση ότι το αμφισβητεί-είναι αστικό κόμμα), αλλά για το παρασιτικό σύστημα που λυμαίνεται τη χώρα!

Το κυριότερο είναι οτι κάνει ότι και ο πατέρας του. Θέλει να φέρει στο προσκήνιο αυτούς που το "ευρωπαϊκό όραμα" και το πλιάτσικο τους, έχει φέρει στο περιθώριο της κοινωνίας, της οικονομίας, της αξιοπρέπειας, της ίδιας της ζωής!


Φυσικά η προσωπική μου γνώμη είναι ότι αυτό το σύστημα (παρασιτικό-πλιατσικολόγων του δημόσιου πλούτου, των κοινωνικών αγαθών και των ατομικών-εργασιακών δικαιωμάτων) έχει γνήσια πολιτική έκφραση και στρατευμένο συνειδητά, πολιτικό προσωπικό σε αυτό που ονομάζουμε σήμερα "μεσαίο χώρο" και που ταυτίζεται ιδεολογικά (ενδεχομένως χωρίς θρησκοληψεία και πατριδοκαπηλεία) με την ελληνική δεξιά.


Οι "κεντρώοι" ΠΑΣΟΚοι που εμπλέκονται σε αυτό έχουν "πιστέψει" ότι η χώρα έχει πάρει τον δρόμο της, ότι οι συνταγματικές ελευθερίες και τα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα δεν απειλούνται και ότι η μάχη με την δεξιά σε εθνικό και διεθνές επίπεδο είναι διαχειριστική.

Παράλληλα πιστεύουν ότι η ευρωπαϊκή ιδέα είναι ένας συνεκτικός στόχος που εμπεριέχει και κοινωνικές παραμέτρους...


Πλανώνται! Η δεξιά ήταν και θα είναι πάντα ίδια. Οι κοινωνικές της συμμαχίες, οι πολιτικές της πρακτικές και οι διαχειριστικές τις επιλογές ήταν και είναι πάντα ίδιες.

Είτε είναι με τον τσιφλικά και τον κοτσαμπάση, τον ευγενή, τον γαλαζοαίματο. Είτε είναι με τον βρετανό, τον αμερικάνο ή ακόμα και τον γερμανό αποικιοκράτη-κατακτητή. Είτε είναι με την πολυεθνική εταιρεία -δήθεν επενδυτή (Αμερικάνο, Κινέζο, Γερμανό, Ρώσσο).


Πάντα υποτέλεια σε ξένους, πάντα υποταγή σε λίγους. Πάντα κέρδη και διευκολύνσεις (με το αζημίωτο) για λίγους. Φυσικά μερικές εθνικές καταστροφές (από τον "εθνικο διχασμο" στον Α' Παγκόσμιο, Πόλεμο μέχρι και την διχοτόμηση της Κύπρου) πλαισιώνουν την προσφορά της στην χώρα..


Καμία ανακωχή και καμία συμπόρευση με τις ιδέες, τις πρακτικές και τους ολιγαρχικούς στόχους της δεξιάς. Η καταστολή, η αστυνομία, ο στρατός, οι "νοικοκυραίοι", ο καταναλωτισμός, το life-style, το δήθεν δικαίωμα της επιλογής και οι νόμοι της αγοράς, είναι απλά τα μέσα της επιβολής, της προπαγάνδας και της αποχαύνωσης.


Η βία και η τρομοκρατία κατά των πολιτών και η κατάργηση του Συντάγματος (από τους μπάτσους, από τους κουκουλοφόρους, από τους παπάδες του Βατοπαιδίου ή του Χριστόδουλου, από τους Γερμανούς του ΟΤΕ, από τους Κινέζους του ΟΛΠ, από τους Άραβες της Ο.Α., από τους δικαστές που κουκουλώνουν και παίζουν πολιτικά παιχνίδια, από τους κουμπάρους, από τους Διοικητές των Ταμείων, του ΟΠΑΠ, της ΔΕΗ, τους Υπουργούς Οικονομίας, Εργασίας, Παιδείας, Εσωτερικών, από το ίδιο τον Πρωθυπουργό, κλπ) δεν χρειάζεται να γίνει με χρήση άρθρων του Συντάγματος.


Γίνεται συστηματικά τα τελευταία 5 χρόνια. Αλήθεια ποια επιταγή του αστικού Συντάγματος διασφαλίζει η Κυβέρνηση?

προστατεύει το δικαίωμα στην εργασία, στην ιδιοκτησία, στην προστασία του φυσικού πλούτου, στην κοινωνική δικαιοσύνη, στην δημόσια παιδεία, στην απόδοση δικαιοσύνης-ισονομία, στην αξιοποίηση του δημόσιου πλούτου, στην δημόσια υγεία, στην ίση μεταχείριση από την δημόσια διοίκηση, στην αξιοκρατία, στην πρόνοια, στο σωφρονιστικό σύστημα? Που?


Διαβάστε το Σύνταγμα και δείτε ποιο άρθρο του αυτή η Κυβέρνηση υλοποιεί και σέβεται (ούτε καν τα άρθρα περί τάξης που είναι και στον πυρήνα της παιδείας και της ιδεολογίας της).

Άρα ο λαός που είναι στο δρόμο -παρά το πρόσκαιρο υλικό κόστος- εκφράζει ακριβώς αυτό. Καμία από τις εγγυήσεις της πολιτείας, καμμία από τις επταγές του Συντάγματος, καμία από τις υποχρεώσεις του Κράτους, κανένα από τα δικαιώματα των πολιτών δεν μπορεί να διασφαλίσει αυτή (όπως και καμία δεξιά) Κυβέρνηση.


Ο λαός σαν ένα νέο "114" διαδηλώνει γιατί απαιτεί να εφαρμοστεί το Σύνταγμα, όχι στον τύπο, αλλά στην ουσία. Δεν βλέπει ελπίδα ακριβώς γιατί όλες οι θεμελιώδεις αξίες και αρχές των σύγχρονων κοινωνιών (που το Σύνταγμα περιγράφει και προβλέπει άψογα) έχουν καταρριφθεί από την Κυβέρνηση των επικοινωνιολόγων-πλιατσικολόγων στελεχών της!


Σε αυτή την βάση οι εκλογές είναι λύση.

Σε αυτή την βάση οι πολίτες πρέπει να γυρίσουν την πλάτη τους στην τηλεόραση και τους golden-δημοσιογράφους και τα αφεντικά τους.

Σε αυτή τη βάση πρέπει να στρατευτούν με τις αριστερές προοδευτικές δυνάμεις (ακόμα και τις ακραίες), ώστε να ισορροπήσει το κοινωνικό "σύστημα", να διασωθεί η κοινωνική και εθνική συνοχή και να μπει (επιτέλους) "η επάρατος δεξιά" και η ιδεολογία της στο "χρονοντούλαπο της ιστορίας" (όπως έλεγε Α. Παπανδρέου).


Ο μόνος δρόμος είναι η πολιτική. Ο μόνος τρόπος είναι η συλλογική δράση.

(ούτε το ΠΑΣΟΚ στο σύνολο των στελεχών του είναι ακόμα έτοιμο να υπηρετήσει κάτι τέτοιο...αλλά ελπίζουμε στο DNA του)

Σάββατο 14 Ιουνίου 2008

ΠΑ.ΣΟ.Κ.: Θα αλλάξει?

Δημοσιεύτηκε στο dialogos.pasok.gr

Σύντροφοι, όντως το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε μια κρίσιμη φάση. Μια φάση που συνοδεύεται από γεγονότα που δεν προκύπτουν σα “κεραυνός εν αιθρία”. Το ΠΑΣΟΚ βιώνει μια κρίση ταυτότητας, που είναι προϊόν της συντηριτικόποιησης του. Το ΠΑΣΟΚ όπως και η ελληνική κοινωνία συντηριτικοποιήθηκε τόσο επειδή θεωρήθηκε ότι έχουν λυθεί σοβαρά κοινωνικά προβλήματα, αλλά και επειδή εμπεδώθηκε η άποψη ότι η “ανάπτυξη” είναι το μοναδικό πεδίο στο οποίο αξιολογείται μια Κυβέρνηση.

Σε αυτή την οικονομοκεντρική στροφή συνέβαλε η πτώση του “υπαρκτού σοσιαλισμού” η Συνθήκη του Μάαστριχτ και οι συνεχείς πιέσεις των ΗΠΑ (μέσω το Π.Ο.Ε.) για την απελευθέρωση των αγορών και του εμπορίου. Απελευθέρωση χωρίς κανόνες και κυρίως χωρίς διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, των πολιτών, των καταναλωτών και της περιβαλλοντικής ισορροπίας.

Έτσι τα σοσιαλιστικά κόμματα επί της ουσίας συμβιβάστηκαν με πολλές από τις αρχές του φιλελευθερισμού και ταύτισαν έννοιες που στο παρελθόν θα ήταν αδιανόητο. Π.χ. από που προκύπτει ότι de facto η αποκρατικοποίηση σημαίνει ανάπτυξη. Η ανάπτυξη είναι παροδική και αφορά την αρχική φάση της επένδυσης. Επένδυση που άνετα μπορεί να κάνει και το κράτος. Αντίθετα αυτό που μένει μόνιμα είναι το κέρδος του ιδιώτη και η με κάθε τρόπο επιδίωξη του.

Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι οι φιλελεύθεροι εκθειάζουν τον ανταγωνισμό και καλούν τους καταναλωτές να διαλέξουν από πολλές εταιρείες που προσφέρουν ένα προϊόν. Ο ίδιος όμως ο ανταγωνισμός και οι θιασώτες του εκθειάζουν τις εξαγορές και συγχωνεύσεις, που αυτός επιβάλει (ως στρατηγική για την ικανοποίηση των μετόχων, την αύξηση του μεριδίου αγοράς και την μείωση του κόστους!)
Συγχωνεύσεις που οδηγούν de facto σε μείωση θέσεων εργασίας, σε trust-ολιγοπώλια και τελικά σε μικρότερα περιθώρια επιλογής από τους καταναλωτές
(Αν θέλουμε περισσότερο ανταγωνισμό-επενδύσεις-ανάπτυξη ας έρθει η DEUTSCHE TELEKOM να στήσει ένα δεύτερο ΟΤΕ, απαγορεύοντας της για 100 χρόνια να εξαγοράσει άλλη τηλεπικοινωνιακή επιχείρηση στην Ελλάδα)

Ανάμεσα σε όλα τα παραπάνω είναι λοιπόν προφανές ότι αν μια χώρα δεν ελέγχει το τραπεζικό σύστημα, δεν ελέγχει (σε μεγάλο βαθμό) το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, δεν ελέγχει την παραγωγή και διακίνηση ενέργειας, τα λιμάνια, τις μεταφορές, τις τηλεπικοινωνίες, τμήμα των μέσων παραγωγής, πως μπορεί να ασκήσει οικονομική και κοινωνική πολιτική;

Αν μια χώρα είναι υποχρεωμένη να προσελκύει διαρκώς επενδύσεις (ώστε να κερδίζει δήθεν από τη φορολογία και το συνάλλαγμα) πως μπορεί να το κάνει χωρίς εκπτώσεις στους μισθούς, τα εργασιακά δικαιώματα, τις περιβαλλοντικές και πολεοδομικές διατάξεις και τελικά την ίδια την απαλλαγή από φόρους….για τους επενδυτές;

Σύντροφοι, το πρόβλημα δεν είναι του ΠΑΣΟΚ, είναι ολόκληρης της σοσιαλδημοκρατίας, ολόκληρης της Ευρωπαϊκής κοινωνίας και του κόσμου ολόκληρου. Αποδείχτηκε ότι ο καπιταλισμός -ως μονοδιάστατο μοντέλο- οργάνωσης οικονομίας και κοινωνίας απέτυχε.

Αυτό πρέπει να το διατυπώσει ευθαρσώς η σοσιαλδημοκρατία και να αφήσει τις γενικότητες και τις “τεχνικότητες” για άλλους δρόμους και για “άλλα μοντέλα”.
Αυτό πρέπει να το αποδειχτεί και η αστική και μεγαλοαστική τάξη που ανδρώθηκε στα ‘καλά χρόνια’ του ΠΑΣΟΚ.

Όλοι αυτοί που σήμερα μιλάνε περισπούδαστα για “κέντρο” και “μεσαίο χώρο” έγιναν κέντρο επί Α. Παπανδρέου και πριν το 1974 ήταν είτε ‘απλά μορφωμένοι’ και ‘κοινωνικά αξιοπρεπείς’, είτε “ξυπόλητοι” (εννοώ στερημένοι). Ας διασφαλίσουν λοιπόν και η δική μας γενιά από “βολεμένη” και “αδιάφορη”, όπως την κατάντησαν απαξιώνοντας οι ίδιοι την πολιτική και ρίχνοντας τις διαχωριστικές γραμμές αριστεράς-δεξιάς, να μην καταντήσει “ξυπόλητη” και εργαζόμενη για ένα κομμάτι ψωμί, όπως οι πατεράδες τους!

“Τότε” οι γονείς τους ήταν αγρότες και δούλευαν για το μεροκάματο ή για ένα πιάτο φαΐ στο χωράφι του παπά, του δασκάλου, του γιατρού, του χωροφύλακα και του κτηματία του χωριού… Οι γονείς τους έκαναν (όπου ήταν εφικτό) το παν για να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Σήμερα απαξιώνουν την δημόσια εκπαίδευση, λοιδορούν τον “δωρεάν” χαρακτήρα της και μιλάνε-αγωνιούν για τις “κοινωνικές” ανάγκες της ανώτερης αστικής τάξης (που σε μερικά χρόνια -με πετρέλαιο στα 200 €- δεν θα υπάρχει), θεωρώντας ότι η “δωρεάν” παιδεία είναι πολυτέλεια και περιττή δαπάνη για τον προϋπολογισμό.

Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν πρέπει να λύσει αυτό το χάσμα. Όσοι συμβιβάστηκαν. Όσοι μετακόμισαν από το Περιστέρι, τον Κορυδαλλό και τα Εξάρχεια, στο Κολωνάκι την Κηφισιά και την Γλυφάδα, ας παραμερίσουν. Ας αφήσουν τους γνήσιους και παραδοσιακούς εκφραστές του “καθεστώτος” και του “καθωσπρεπισμού”, της “εθνικής υποτέλειας” (είτε στη Δύση, είτε στην πολυεθνική, είτε στη νέα τάξη πραγμάτων) και της θρησκόληπτης πατριδοκαπηλίας να παίξουν τον ρόλο τους και ας στρατευτούν -αν μπορούν- σε μια νέα πορεία αλλαγής!

Όπου το νέο περιθώριο ή νέα φτώχια (της νέας γενιάς και των συνταξιούχων) και οι “νέοι” ανασφαλείς και “σκυμμένοι” εργαζόμενοι (του 10ωρους, της ανασφάλιστης εργασίας και των ΜΗ υπερωριών) θα μπορέσουν να κάνουν την ανατροπή.

Σύντροφοι, η αριστερά δεν είναι σύνθημα. Ανατρέξτε σε συνεντεύξεις του Ανδρέα Παπανδρέου μετά από Σύνοδος Κορυφής (ιδιαίτερα μετά το 1993) όπου περιγράφει ανάγλυφα την Ευρώπη των μονοπωλίων, των ισχυρών κρατών και του 65ωρου.

Θα δουν από τότε τα “κεντροδεξιά” σενάρια και την εκκόλαψη του “αυγού” της συναίνεσης και των δήθεν “εθνικών πολιτικών” για την Παιδεία, την εξωτερική πολιτική, το φορολογικό σύστημα, την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, τα μεγάλα έργα (η “πίτα” που επιβάλει την παρουσία ελεγχόμενων πολιτικών-κεντρικά. Δεν είναι τυχαία η συγκέντρωση στα τομεακά των Υπουργείων όλος ο σχεδιασμός για το Ε.Σ.Π.Α. και των Π.Ε.Π. στο ΥΠ.ΟΙ.Ο. -μέσα από τις μη λειτουργικές υπερ-περιφέρεις και την υποβάθμιση σε ενδιάμεσους φορείς των Ε.Υ.Δ.)κλπ.

Δηλαδή την συναίνεση στις πολιτικές που εξυπηρετούν τα συμφέροντα του επιχειρηματικού κόσμου μονομερώς, και ακυρώνουν τον διαχωρισμό αριστεράς-δεξιάς.

Αυτά τα σενάρια σήμερα υλοποιούνται από τα δελτία “ειδήσεων” που έχουν αναγορεύσει την παραπολιτική σε πολιτική και την παραφιλολογία των διαδρόμων σε είδηση. Τα σενάρια σε πραγματικότητα και την “καθημερινότητα” σε εμπόριο και τηλεθέαση!

Όσοι δεν αντέχουν αυτή την πορεία σύγκρουσης και αλλαγής ας κατέβουν από το τραίνο του αριστερού ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΠΑΣΟΚ. Ο λαός τους έδειξε τον δρόμο το 2004, τους τον ξαναέδειξε το 2007.

Οι μαριονέτες τύπου “Πρετεντέρη” και οι “ουδέτεροι” καλοπληρωμένοι αναλυτές, δυστυχώς δεν μπορούν να τους σώσουν! Απλά τους παρέχουν μηχανική υποστήριξη…Ο λαός όμως είχε και έχει την τελευταία λέξη.

Πέμπτη 12 Ιουνίου 2008

Επιστολή Γ. Α. Παπανδρεόυ προς Κ. Σημίτη

Προς Κύριο Κώστα Σημίτη
τ. Πρωθυπουργό

Αγαπητέ Κώστα,

Διάβασα με προσοχή όσα μου έγραψες.
Το θέμα του δημοψηφίσματος, το οποίο έθεσες, έχει λυθεί με ομόφωνες αποφάσεις του ΠΑΣΟΚ, του Συνεδρίου μας και του Πολιτικού μας Συμβουλίου. Αποφάσεις καθαρές, αναμφισβήτητες και δημόσια γνωστές. Αποφάσεις που ενισχύουν τη δημοκρατία στη χώρα μας. Άρα το ζήτημα δεν υφίσταται. Είχε απαντηθεί προ της επιστολής σου.

Η δε δημοσιοποίηση της επιστολής, η δημόσια διαφοροποίηση καθώς και η έμπρακτη άρνηση να συνταχθείς με το σύνολο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ για την υποβολή της πρότασής μας, αποτελούν αδικαιολόγητη πολιτική πράξη.

Δημιουργούν ερωτηματικά για την πολιτική βούληση και στόχευσή μας. Δημιουργούν σύγχυση και αποπροσανατολισμό τη στιγμή που κάθε νοικοκυριό δοκιμάζεται από την ακρίβεια και ο ελληνικός λαός πλήττεται βίαια από την ανομία, την αυθαιρεσία, τη διαφθορά και την κατάρρευση κάθε έννοιας κράτους δικαίου με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ.

Δημιουργούν ερωτήματα τη στιγμή που ο λαός στρέφεται προς ένα ανανεωμένο ΠΑΣΟΚ, το οποίο σήμερα αποτελεί και νέα ελπίδα. Ένα ΠΑΣΟΚ αποφασισμένο να νικήσει, για να θέσει σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα που θα αποκαθιστά τη δικαιοσύνη, την ισότητα, την αλληλεγγύη και την ανθρωπιά. Μακριά και απέναντι σε όσα συμφέροντα θέλουν να χειραγωγούν την πολιτική ζωή προς ίδιον όφελος και δεν υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον.

Γνωρίζεις ότι εκτιμώ ιδιαίτερα το έργο που έχεις προσφέρει στη χώρα. Θυμούμαι πάντα την εποικοδομητική για την Ελλάδα συνεργασία μας στις κυβερνήσεις σου.

Αντιλαμβάνομαι ωστόσο ότι έχεις τελικά αποφασίσει να κινείσαι έξω από το πλαίσιο των αποφάσεων του ΠΑΣΟΚ και να λειτουργείς αυτόνομα και ανεξάρτητα. Μπορώ να το κατανοήσω αλλά δεν μπορώ να το δεχτώ.

Είμαι προσωπικά υποχρεωμένος αλλά και αποφασισμένος να διαφυλάττω την πολιτική ενότητα του Κινήματός μας, σεβόμενος την απόφαση της πλατιάς βάσης του ΠΑΣΟΚ της 11ης Νοεμβρίου.

Με την απόφασή σου, που επιβεβαιώνουν οι πράξεις σου, δεν μπορεί να προσμετράσαι και να συγκαταλέγεσαι στη συντεταγμένη δύναμη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ.

Σεβόμενος την ιστορία, την προσφορά σου και την κοινή μας πορεία δεν θα κινήσω την τυπική διαδικασία προς τον Πρόεδρο της Βουλής, όπως θα όφειλα να κάνω για οποιοδήποτε άλλο στέλεχος.

Διαφυλάττοντας το κύρος και τη συντεταγμένη πορεία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ θα αξιολογούμε πάντα τις απόψεις που καταθέτεις. Και προσωπικά θα το κάνω με ιδιαίτερο πάντα ενδιαφέρον.

Φιλικά,
Γιώργος A. Παπανδρέου